نمایشگاه پوستر، نشانه، نشانه نوشته و خوشنویسی «نغمه مانا» افتتاح شد.

نمایشگاه پوستر، نشانه، نشانه نوشته و خوشنویسی «نغمه مانا» عصر جمعه 12 آذرماه توسط انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران، انجمن خوشنویسان ایران، خانه موسیقی ایران و خانه هنرمندان ایران در گالری ممیز خانه هنرمندان ایران گشایش یافت.

به گزارش روابط عمومی انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران، مراسم گشایش نمایشگاه «نغمه مانا» در نکوداشت زنده‌یاد محمدرضا شجریان عصر جمعه ۱۲ آذرماه در سالن شهناز خانه هنرمندان ایران برگزار شد.

در این مراسم غلامحسین امیرخانی، حسین علیزاده، همایون شجریان، افسانه شجریان، عبدالجبار کاکایی، حمیدرضا نوربخش مدیرعامل خانه موسیقی، مجید رجبی معمار مدیرعامل خانه هنرمندان ایران، فاطمه کرکه‌آبادی، محمدجواد حق‌شناس، هوشنگ اردلان، علی خسروی، اونیش امین‌الهی، کیانوش غریب پور، مهردخت دارابی، محسن سلیمانی، بیژن جناب، سهیل محمودی، مجید کاشانی، مظفر شفیعی، بردیا صدرنوری، عارف براتی، علی جهاندار، اسرافیل شیرچی، مهرداد شیخانی، و هنرمندان دیگر حضور داشتند.

پس از پخش سرود ملی جمهوری اسلامی ایران و قرائت کلام‌الله مجید، زهرا تقی ملا مجری مراسم توضیحی مختصر درباره نمایشگاه ارائه و سپس از مجید رجبی معمار به عنوان اولین سخنران دعوت به حضور پشت تریبون کرد.

رجبی معمار: استاد شجریان، هر رشته‌ هنری را به کمال رساند

مجید رجبی معمار مدیرعامل خانه هنرمندان ایران ضمن خوشامدگویی به حضار، گفت: به بهانه بزرگداشت استاد برجسته و خسرو آواز ایران اینجا گردهم آمدیم. استاد شجریان ذوالفنون به معنای واقعی بودند، هم در موسیقی و آواز و هم در احیای شعر کلاسیک فارسی و هم دستی در خوشنویسی داشتند. همچنین، خیلی سال پیش تلاوت قرآن استاد را شنیده بودم و توصیه می‌کنم که حتما تلاوت ایشان را گوش دهید. بنابراین استاد شجریان، هر رشته‌ای را به کمال رساند.

وی با اشاره به خانه هنرمندان ایران و تلاش‌های شجریان برای این خانه، بیان کرد: استاد خودش قبول زحمت برای مسئولیت خانه نمی‌کرد اما همواره به عنوان همراه و مشاور عالی در کنار خانه هنرمندان بود تا این مامن امید هنرمندان شکل بگیرد. گمان ما این است با وجود مرگ جسمی و ظاهری استاد، حضور معنوی ایشان در بین ما است.

امیرخانی: شجریان ادبیات را دوباره معنا کرد

غلامحسین امیرخانی استاد پیشکسوت خوشنویسی و مدیرعامل انجمن خوشنویسان ایران به عنوان سخنران بعدی گفت: نمی‌دانم با چه کلامی باید این توفیق و برکت را بیان کنم که هم اکنون در جلسه نکوداشت محمدرضا شجریان عزیز حضور دارم.

وی سخنان خود را در دو بخش مطرح و بیان کرد: درویش عبدالمجید طالقانی استاد خط شکسته ایران می‌گوید «تو ای متاع محبت چگونه کالایی که قیمت تو نه بایع نه مشتری داند» ما به عنوان نماینده مردم ایران که در این جلسه حضور داریم، باید قدر و قیمت این محبت و هنر را بدانیم.

وی که بیش از ۵۰ سال با زنده‌یاد شجریان الفت و آشنایی خانوادگی داشته، در پایان به ذکر خاطره‌ای از محمدرضا شجریان پرداخت.

حق شناس: بزرگداشت محمدرضا شجریان وظیفه‌ای ملی و فرهنگی است

محمدجواد حق‌شناس در ادامه مراسم درباره نمایشگاه «نغمه مانا» بیان کرد: این نمایشگاه که به همت انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران، انجمن خوشنویسان ایران، خانه موسیقی و خانه هنرمندان ایران برگزار شد، با رویکردی شایسته و هدفی بایسته شکل گرفته تا با مشارکت هنرمندان بزرگ طراح گرافیست و خوشنویس، ادای دینی به ساحت خسروی آواز ایران داشته باشند. امام مهربانی‌ها حضرت امام رضا (ع) می‌فرمایند: «بزرگان خود را محترم شمارید.»

وی ادامه داد: استاد شفیعی کدکنی هنگامی که از شجریان سخن می‌گوید، بیان می‌کند «من حق خودم و در حد خودم نمی‌دانم درباره هنر شجریان صحبت کنم چون ایشان در موسیقی آوازی ایران جایگاهی را دارد که حافظ در شعر فارسی دارد. مگر ما در چندین هزار سال، چند حافظ داشته‌ایم» در حق استاد شجریان هیچ چیزی جزء ستایش نمی‌توانیم داشته باشیم.

حق شناس همچنین گفت: بی‌گمان محمدرضا شجریان جزو سرآمدان هنر ایران است و بزرگداشت او، وظیفه‌ای ملی و فرهنگی است. وی آراسته به چندین هنر است و ویژگی ممتازش، جامعیت او است و او در هنرهای بسیاری به کمال رسیده و استادتمام هنر است. در عین حال اهتمام به هنر، او را از پرداختن به مسئولیت‌های اجتماعی و انسانی غافل نکرد. امیدوارم مقامات، صاحبنظران و مسئولان فرهنگی نیز به مسئولیت فرهنگی خود به شایستگی عمل کرده و دین خود را تمام و کمال به این شخصیت بی مانند هنر ایران ادا کنند. آثار وجودی محمدرضا شجریان در عرصه‌های مختلف، چنان متنوع، اثرگذار و ماندگار است که سال‌ها پویش و پژوهش در این باغ ارغوان، میوه‌های پرثمری را به ارمغان خواهد آورد.

بردیا صدرنوری آهنگساز و نوازنده پیانو در ادامه به تک‌نوازی پیانو از ملودی‌های آشنا از آوازهای زنده‌یاد شجریان پرداخت که با همراهی حضار در خواندن ترانه «مرغ سحر» به پایان رسید.

علیزاده: شجریان شخصیتی بود که اتحاد به وجود می‌آورد

سخنران بعدی مراسم، حسین علیزاده نوازنده برجسته ایرانی و دوست دیرینه محمدرضا شجریان بود. وی با اشاره به آسمان آبی روز جمعه تهران، سخنان خود را با انتقادی نسبت به ممنوعیت نام بردن از محمدرضا شجریان بعد از درگذشت او، مطرح کرد و گفت: امروز آسمان تهران آبی و واژه امید واقعاً ملموس بود. همه روزهای ما همانند هوای تهران است که امید نیست. هنر همیشه نقشش امیدآفرینی و زندگی است و به همین دلیل است که برخی آن را دوست ندارند چون با زندگی مخالفند. صبح زود بلند شدم و این آسمان آبی را دیدم و با خودم گفتم حیف که امشب باید خوابید، چراکه باید تا می‌توانیم این آسمان آبی را ببینیم.

وقتی آمدم و پوستر این نمایشگاه را دیدم، متوجه شدم همان آسمان آبی در این پوستر نقش بسته و شجریان، خورشید آن است. وقتی با این حال و هوا، طول پارک هنرمندان را طی کردم؛ به تدریج که به خانه هنرمندان نزدیک شدم فکر کردم که به سفر طولانی می‌روم و به جزیره‌ای وارد می‌شوم، جزیره‌ای که انگار در شهر ما قرار ندارد. در شهر ما آوردن نام این مرد بزرگ ممنوع است اما در این جزیره آوردن نام شجریان مشکلی ندارد و خودم را خرامان خرامان به جزیره‌ای رساندم که در آن می‌شود اسم او را بلند فریاد زد.

وی اظهار کرد: برای من جالب بود که خیلی‌ها وقتی در حال صحبت هستند اصلا نمی‌دانند درباره چه کسی سخن می‌گویند! به دلیل محدودیت‌های رادیو و تلویزیون داخلی، در زمان درگذشت شجریان، مردم به شبکه‌های ماهواره‌ای خارج از ایران پناه بردند چون همه نسبت به نبود شجریان بغض داشتیم و این بغض ما، مدت‌ها و تا همین امروز ادامه دارد. در این شبکه‌ها، خیلی‌ها صحبت کردند و خیلی صحبت‌های واهی درباره ایشان مطرح کردند که واقعا جای تاسف داشت. شجریان شخصیتی بود که اتحاد به وجود می‌آورد. همین عده که در این سالن هستند و سرآمدان هنری به حساب می‌آیند، همیشه کنار هم نمی‌نشینند و نام شجریان است که ما را کنار هم قرار داده است.

این نوازنده برجسته با تاکید بر اینکه همگان از ارزش‌های هنری شجریان اطلاع ندارند اما او را می‌شناسند، بیان کرد: این موضوع به این دلیل است که شجریان فقط خواننده افسانه‌ای نیست و پشت همه هنرهایش، شعور، شجاعت و جسارت مشهود بود و یکی از مهمترین ویژگی‌هایش که یک عمر با او بودیم و دیدیم، این بود که حرف زور را نمی‌پذیرفت.

وی در پایان گفت: چیزی که باید درسی برای ما باشد این است که نباید عادت کنیم و راضی به این باشیم که در سالنی کوچک و پنهانی بزرگداشت بگیریم یا خیابانی را به نام شجریان کنند، چراکه اینها کافی نیست و اگر تمام جغرافیای ایران را نیز به نام شجریان کنند، کم است. آن چیزی که باید درس بگیریم این است که این هنر با شخصیتی ساخته شده که آن، تکرارنشدنی است. صدای شجریان، صدای آشنای عشق است و اگر کسانی خصومتی با عشق و زندگی دارند، با شجریان هم خصومت دارند. هنر آدمی مثل شجریان، نیاز انسان است. یادش بخیر.

همایون شجریان: توان حضور در مراسم نکوداشت پدر را ندارم

همایون شجریان فرزند محمدرضا شجریان نیز در ادامه مراسم گفت: صحبت‌ها در مورد پدر می‌تواند جنبه‌های مختلفی داشته باشد و اگر بخواهم کلی بگویم، ایشان یک شخصیت تک بعدی نبود و نیست؛ در زمان حیات ایشان دیدم که یک قضیه در هر زمینه‌ای را تا انتها پی می‌گرفت و آن را به اتمام می‌رساند. همین مساله سبب شد روی هر چیزی که تمرکز می‌کرد، می‌درخشید.

وی بیان کرد: عموی بزرگم خاطرات زیادی از پدر دارد که بسیار جذاب است که شاید بتوان روزی اینها را بیان کرد. به واقع در این مدت، از حضور در چنین جمع‌هایی پرهیز کردم چون می‌دانستم توانش را ندارم و ممکن است حفاظی که برای خود تعریف کردم، بشکند و امشب نیز چنین رخ داد اما از طرفی حضور عزیزانی که مقام پدر را پاس می‌دارند، غنیمت است.

فاطمه کرکه‌آبادی رییس هیات مدیره انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران نیز در سخنانی کوتاه به ارائه گزارشی از ایده برپایی نمایشگاه پرداخت و گفت: نمایشگاه «نغمه مانا» ادای دینی کوچک برای هنرمندی بزرگ است؛ سال گذشته همزمان با درگذشت استاد بنا داشتیم این نمایشگاه را برگزار کنیم که بنا به دلایلی این مهم رخ نداد اما امروز خوشحالیم که با همراهی سه انجمن هنری دیگر توانستیم چنین حرکتی را به ثمر برسانیم.

سپس امیر هوشنگ اردلان هنرمند معمار و دوست قدیمی استاد شجریان که روی جلدهای آلبوم های قدیمی شجریان را طراحی کرده بود به قرائت سروده ای که به مناسبت چهلمین روز درگذشت استاد سروده بود پرداخت.

در ادامه، حسن کریم‌زاده دبیر نمایشگاه «نغمه مانا» گزارشی از نمایشگاه ارائه و بیان کرد: پس از شکل‌گیری ایده برگزاری این نمایشگاه برای پاسداشت استاد شجریان، به واسطه سیاست های اتخاذ شده برای آن فراخوانی محدود برای ۱۱۰ از طراحان گرافیک ارسال شد که بر اساس آن، ۱۰۱ اثر از ۸۲ هنرمند دریافت و سپس نزدیک به ۲۰ اثر خوشنویسی از انجمن خوشنویسان ایران به مجموعه اضافه شد.

آوا مشکاتیان نوه زنده‌یاد شجریان به عنوان آخرین سخنران یادداشتی را که برای کتاب “نغمه مانا” نوشته است قرائت کرد و گفت: هر چه دور می‌شوم آن صلابت زیبا پیداست، صلابتی که فصل‌ها دارد و زیبایی‌های گوناگون، آراسته به جان زمانه خویش. هنری که آینگی می‌کند پیوندتان را با این سرزمین و مردم نازنین. دور می‌شوم، پیر می‌شوم، هیچ می‌شوم؛ شما جاودانه پیدایید، شما تا همیشه در جان این سرزمین جاوید هستید و نقش می‌گردید به رنگ، خط می‌گردید به شعر، خاطره می‌گردید به وصال و مهربانی به لالایی. و داد بیداد ممتد مایید برای هر آنچه باید باشد و نیست.

در پایان غلامحسین امیرخانی، حسین علیزاده، همایون شجریان و دیگر حضار نمایشگاه را افتتاح کردند. نمایشگاه «نغمه مانا» به دبیری حسن کریم‌زاده شامل ۷۹ پوستر، ۲۷ نشانه و نشانه‌نوشته و ۲۱ تابلوی نفیس از هنرمندان عضو انجمن‌ خوشنویسان ایران، توسط انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران، انجمن خوشنویسان ایران، خانه موسیقی ایران و خانه هنرمندان ایران در گالری ممیز خانه هنرمندان ایران گشایش یافت.

شورای سیاست‌گذاری این نمایشگاه را اونیش امین‌الهی، محمدجواد حق‌شناس، مهردخت دارابی، محسن سليمانی، بردیا صدر نوری ، فاطمه کَرکِه آبادی و حمیدرضا نوربخش تشکیل می دادند.

دبیر نمایشگاه حسن کریم‌زاده، دبیر اجرایی: عادل صدر ممتاز و مشاور دبیر: پرهام عرب بودند.

مدیریت هنری را مجید کاشانی (‏استودیو دفتر) بر عهده داشت و طراح لوگو دامون خانجان‌زاده بود.

‏طراحی موشن‌ نیز بر عهده ی حسین کریم‌زاده بود

با حمایت صمیمانه‌ی:

موسسه‌ی راد نو اندیش، چاپ و نشر شادرنگ

و مجتمع چاپ کوفا: حامی و مجری چاپ آثار نمایشگاه

مظلومیت «کودک افغان» شنیدنی شد/ طرح چند پرسش بی جواب! با تک نوازی پیانو بردیا صدرنوری

بردیا صدرنوری نوازنده و آهنگساز موسیقی چند روز بعد از فاجعه مصیبت بار مدرسه سیدالشهدای کشور افغانستان تک آهنگ بی کلام «کودک افغان» بر اساس ملودی ترانه «سرزمین من» اثر داود سرخوش را منتشر کرد.

به گزارش روابط عمومی موسسه فرهنگی هنری«رادنواندیش»، تک آهنگ بی کلام «کودک افغان» بر اساس ملودی ترانه «سرزمین من» اثر داود سرخوش با نوازندگی پیانو بردیا صدرنوری به کودکان مظلوم کشور افغانستان به ویژه شهدای مظلوم حادثه تلخ و مصیب بار مدرسه سیدالشهدای کابل در دسترس مخاطبان قرار گرفت.

بردیا صدرنوری آهنگساز ، نوازنده پیانو و مدیر برگزاری جشنواره موسیقی «نوای خرم» در یادداشتی به مناسبت انتشار این اثر نوشته است:

پاکی، صفا، آرزوها و آینده کودکان همه دنیا همیشه برایم مهم و جالب توجه بوده و هست

دو سال پیش برای مستند کوتاه «کودکان کار» به کارگردانی دوست عزیزم شاهو زندی موسیقی با پیانو تنظیم و نواختم. به خاطر دارم در مقدمه این اثر نوشتم: «کودکان کار، کودک اند؛ با همه پاکی ها و آرزوهای کودکی.» بله؛ پاکی ها و آرزوهای کودکی.

اینکه چرا در جهان امروز که همواره دم از حقوق بشر و حقوق کودکان زده می شود، کودکان پاک و آرزوهای کودکی شان در منجلاب ناکارآمدی ها، چشم فروبستن ها، سیاست و سیاست ورزی ها و سوداگری مرگ به بدترین وضع ممکن به نابودی کشانده می شود دل هر انسان آزاده ای را به در می آورد.

جنایت هولناک و دهشتناک چند روز پیش در افغانستان و انفجار در مقابل مدرسه دخترانه سیدالشهدا که به کشته شدن ده ها دختر بی گناه طالب علم و آموزش انجامید، مرا بیش از پیش به فکر وا داشت که واقعا این جهان و حاکمان و گردانندگانش به کجا می روند؟ به کجا می خواهند برسند؟ در این میان انسانیت کجاست؟

این کودکان و نوجوانان که آینده سازان جهان اند به چه گناهی اینگونه جان خویش را از دست می دهند و آنان که می مانند با چه امید و آرزویی باید زندگی کنند؟ و اینکه چه کسی پاسخگوی این خون های به ناحق ریخته است؟

متاسفانه فضای رسانه ای مشمئز کننده و سیاست زده که به خاطر ظلم به یک حیوان زبان بسته، ده ها پست و مطلب با اغراض مختلف منتشر می کند و سرتیتر خبرها می نماید، چطور می تواند به راحتی از کنار اینگونه جنایات بر علیه بشریت عبور کند؟ آیا واقعا خون انسان ها بسته به مرز جغرافیایی شان از ارزش متفاوت برخوردار است؟ بشریتی که در مقابل یک ویروس، ناتوان است و اینگونه از پای در آمده است چرا به خود نمی آید؟ واقعا انسان بودن این است؟ و ده ها سوال از این دست که روزها و ساعت ها ذهنم را مشغول کرده است؟

چون جوابی نیافتم، مانند همیشه ترجیح دادم به ساز و هنرم پناه ببرم. از موسیقی زیبای ترانه افغانی «سرزمین من» از داود سرخوش بهره گرفتم و در درونم اشک ریختم و برای همه کودکان مظلوم جهان به ویژه کودکان افغان نواختم.

کاور اثر را دوست عزیزم پرهام عرب طراحی کرد. عکسی نمادین اما تاثیرگذار از میان صدها عکسی که از جنایات در حق کودکان افغان و کودکان سایر نقاط جهان منتشر شده بود انتخاب شد و در مرکز طرح قرار گرفت.

باشد تا ذره ای از آلام خانواده های داغدار و انسان های باوجدان و غمدیده بکاهد و شاید کسانی را به خود بیاورد تا بتوان آنان را نیز انسان نامید.

 

در ادامه می توانید قطعه «کودک افغان» را آنلاین شنیده و در صورت تمایل دانلود نمایید.

#چهره‌های_زمان برنامه جدیدی از انتشارات دیداری شنیداری، موسسه انسان شناسی و فرهنگ

برای ارج گذاشتن بر خدمات پرارزش بزرگان فرهنگ و هنر معاصر، چه آنها که به دلیل حوزه کاری خود شناخته‌تر هستند و چه آنها که جز در حوزه های تخصصی خودشان، ممکن است کمتر شناخته شده باشند ولی ارزش بزرگی در زمینه‌های علم و فرهنگ و هنر داشته‌اند، موسسه انسان شناسی و فرهنگ از سال گذشته برنامه‌هایی ویدیویی را طرح‌ ریزی کرد که عنوان #چهره‌های_زمان را دوست ارجمند و عضو شورایعالی موسسه انسان شناسی و فرهنگ آقای محمد‌رضا‌ اصلانی، پیشنهاد کردند.
این برنامه سرانجام پس از نزدیک به یک سال کار  با همکاری یک تیم حرفه‌ای به سرانجام رسید و از هفته آینده روزهای شنبه و سه‎‌شنبه بر روی کانال‌های ما (تلگرام، اینستاگرام و سایت‌هایمان)  پخش خواهد شد. امیدواریم این خدمت کوچک پاسخی شایسته این نام‌های بزرگ باشد. مدیریت انتشارات دیداری – شنیداری موسسه انسان شناسی و فرهنگ در اینجا با ذکر نام گروه همکاران این برنامه تشکر عمیق خود را از این همراهی که ثمره‌ای به باور ما خوب داشته است ابراز می کند و امیدواریم این ویدیو های یک دقیقه‌ای که در هرکدام با یک موسیقی که خاص هر کدام ساخته شده، با متنی ویژه که برای هر شخصیت نوشته شده و عکسی و کلامی زیبا همراه هستند، مورد توجه و علاقه دوستان قرار بگیرند و تا جایی که ممکن است آنها را به اشتراک بگذارند.

#چهره های_زمان
نگارش متن: ناصر فکوهی
عکس، گوینده متن: مهرداد اسکویی
موسیقی: بردیا صدرنوری
تنظیم ویدئو: حامد کلجه ای

تهیه شده در :
انتشارات دیداری شنیداری
موسسه انسان شناسی و فرهنگ

پخش: شنبه و سه شنبه ها در شبکه های مجازی موسسه انسان شناسی و فرهنگ. لطفا در هم رسانی این ویدئو ها یاری رسان باشید.

@Anthropology_Iran
@IIAC_AV_Productions
@fakouhin
@Mehrdad.oskouei_official
@bardiasadrenoori.official
@hamed_Kolajei

هفتمین جشنواره و جایزه همایون خرّم در سال 1400 برگزار می شود. (امسال برگزار نمی شود)

ستاد دائمی جشنواره و جایزه همایون خرّم (نوای خرّم) اعلام کرد که با توجه به شرایط ناشی از بیماری کووید 19 و عدم امکان برنامه­ ریزی برای اجراهای صحنه­ ای و گروهی بخش رقابتی، هفتمین جشنواره و جایزه همایون خرّم در سال 1400 برگزار می­شود. (امسال برگزار نمی­شود) بردیا صدرنوری مدیرمسئول موسسه فرهنگی و هنری رادنواندیش و مدیرجشنواره و جایزه همایون خرّم در توضیح این خبر افزود:

–  جشنواره و جایزه همایون خرّم (نوای خرّم) یک گردهمایی رقابتی سالانه و بزرگ موسیقایی است که از سال 1393 به نام آهنگساز بزرگ و اخلاق­مدار کشورمان، زنده یاد مهندس همایون خرّم و با هدف ترویج موسیقی اصیل و ملی ایرانی در میان کودکان و نوجوانان زیر 18 سال شکل گرفت و در طی 6 دوره برگزاری مستمر آن، هر ساله شور و هیجان فراوانی را در بین هزاران کودک و نوجوان علاقمند به موسیقی ایرانی ایجاد نمود و انگیزه آنان را برای توجه بیش از پیش به این سبک موسیقی به عنوان میراث معنوی و فرهنگی کشور عزیزمان افزون کرد. در این میان حضور هنرجویان از همه استان­های کشور و بسیاری از شهرها و روستاها، با همراهی مدرسین و آموزشگاه­­ های موسیقی و به ویژه همراهی خانواده­ های هنرجویان، از مهمترین دستاوردهای جشنواره 6 ساله نوای خرّم است. همه اینها، جشنواره و جایزه همایون خرّم را به رویدادی تاثیرگذار و سرآمد در حوزه فرهنگ و هنر بدل نموده است. بنابراین بدیهی است که که باید این دستاوردها و کیفیت جشنواره را پاس داشت و دستاوردهای آن را فدای برگزاری در هر شرایطی و به هر شیوه و کیفیتی نکرد؛

–  برنامه­ ریزی برای برگزاری هفتمین دوره جشنواره و جایزه همایون خرّم (نوای خرّم 7) طبق روال سنوات پیشین پس از اتمام جشنواره ششم آغاز شد. اما شرایط روز جامعه ناشی از بیماری کووید 19 و نیز تبعات آن، ستاد جشنواره را به این جمع بندی رساند تا با بررسی و تحلیل تمامی زوایا و شرایط، برای برگزاری جشنواره هفتم نوای خرّم تصمیم ­گیری نماید؛

–  بخش اصلی و مهم جشنواره نوای خرّم، بخش رقابتی و اجراهای صحنه­ ای کودکان و نوجوانان در حضور داوران جشنواره و مخاطبین است که هر ساله با حضور پرشور هنرآموزان، خانواده­ ها­، مدرسین موسیقی، مسئولین آموزشگاه­ های موسیقی و نیز علاقمندان در طی 4 تا  8 روز در تهران برگزار می­شود. با وضعیت کنونی و پیش­بینی­ ها در مورد وضعیت چند ماه آتی بیماری کووید 19، برنامه­ ریزی اجراهای حضوری و صحنه­ ای غیرممکن به نظر می­رسد. کما اینکه بر اساس مجوز صادره از سوی دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، برگزاری مراسم جشنواره در زمان مقرر مشروط به تصمیم و مجوزهای ستاد ملی مبارزه با کرونا شده است. از طرفی با توجه به زیرساخت­ های فنی موجود و کیفیت اینترنت و به تبع آن کیفیت صدا و تصویر، امکان اجرای زنده (لایو) و داوری همزمان به صورت جدی و با کیفیت مناسب، امری محال است که قطعا سناریوی اجرای مرحله رقابتی به صورت غیرحضوری و از طریق فضای مجازی را منتفی می کند. تکیه بر اجراهای ضبطی هم معیار مناسبی برای داوری­ها نیست و از اهداف جشنواره به دور است و به هیچ عنوان ویژگی ­ها و امتیازات اجرای زنده صحنه­ ای در حضور هیات داوری و تماشاگران را ندارد؛

–  بخش مهم دیگری از جشنواره نوای خرّم، بخش اجراهای گروهی و اجراهای آموزشگاه ها است که از دستاوردهای پرارزش جشنواره به شمار می­رود و به واسطه آن هر ساله گروه های موسیقی بسیاری در رده سنی کودک و نوجوان به صورت آزاد، آموزشگاهی یا در مدارس تشکیل میشود. با توجه به شرایط موجود، امکان جمع شدن و تمرین گروه ها در فضاهای سربسته و آموزشگاهی بسیار سخت و پرریسک است و ستاد جشنواره به هیچ وجه تمایل ندارد که به انگیزه شرکت در جشنواره، اسباب این دورهمی را فراهم نماید. برگزاری جشنواره بدون این بخش هم مغایر اهداف جشنواره در تشویق هنرآموزان به تشکیل گروه و انجام فعالیت ­های موسیقایی گروهی است؛

–  لذا با توجه به جمیع جهات، ستاد جشنواره به این جمع بندی رسید که برای حفظ سلامتی هنرآموزان، خانواده­ ها و مدرسین موسیقی، هفتمین دوره جشنواره و جایزه همایون خرّم (نوای خرمّ 7) را به سال 1400 موکول نماید. به امید آنکه با الطاف الهی تا آن زمان شرایط برگزاری یک جشنواره با کیفیت در حد و اندازه موسیقی اصیل و ملی ایران و نام استاد همایون خرّم فراهم شود؛

–  ستاد جشنواره برای حفظ ارتباط با هنرآموزان، اعضای گروه­ های موسیقی و آموزشگاه­ های شرکت کننده در دوره­ های پیشین جشنواره به عنوان اعضای فعلی خانواده نوای خرّم و نیز برای جذب اعضای جدید در این خانواده بزرگ، برنامه­ هایی را تدارک دیده است که به مرور از طریق درگاه های www.radnoandish.com وwww.khorramfestival.com  و صفحه نوای خرّم در اینستاگرام (navaye_khorram) و سایر رسانه­ ها اطلاع­ رسانی خواهد نمود.

 

ستاد دایمی برگزاری جشنواره و جایزه همایون خرّم (نوای خرّم)

همایون خرّم؛ عاقلِ عاشق

بردیا صدرنوری؛ نوازنده پیانو، مشاور امور فرهنگی و هنری، مدیر جشنواره و جایزه همایون خرّم

به نام خالق هنر

همایون خرّم؛ عاقلِ عاشق

امروز سالروز تولد آهنگساز، نوازنده ویلون و هنرمند اخلاق­مدار، مهندس امیرهمایون خرّم است. کیفیت زندگی 82 ساله مهندس همایون خرّم می­تواند نمونه­ ای ناب از یک هنرمند اصیل ایرانی و الگویی مناسب برای فرزندان ایران زمین باشد.

تربیت در خانواده­ای اصیل و فرهنگی، بهره ­مندی هنری و اخلاقی تمام و کمال از مکتب استاد صبا، تحصیلات آکادمیک در رشته مهندسی، نوازندگی و آهنگسازی و خلق ملودی ­های ماندگار، معلمی و تربیت شاگردان فراوان،ایمان قلبی، ممارست و خودسازی مستمر، تقیّد به آداب اجتماعی، خانواده دوستی، سلامت نفس و نفروختن هنر به هر قیمتی و به هر کس و …،  همه و همه بخشی از ویژگی­ هایی است که ایشان را نام ­آور کرده ­است. این­ ویژگی ­ها می­تواند سرمشق خوبی برای نوجوانان و جوانان هنرآموز باشد. آنان که به دور از هیاهوی زندگی امروزی و نگاه­های تک بعدی، هیجانی، نمایشی و افراطی در هنر، باید بدانند رمز موفقیت در زندگی، ترکیب عقل و عشق و آمیختن منطق و احساس، در کنار پایبندی به بسیاری اصول اخلاقی و ممارست در تعلیم است. ویژگی که استاد خرّم بدان آراسته بود.

مهندس رضا خرّم فرزند استاد خرّم در کتاب «بس نکته غیر حسن بباید …» که به قلم وی و دوست مهربان، علی وکیلی (از شاگردان استاد خرّم) از سوی انتشارات موسسه فرهنگی و هنری رانواندیش منتشر شده، آورده است که: “همایون خرّم مجموعه­ ای از عقل و عشق بود و نشان داد که آبِ عقل و عشق می­تواند به یک جو برود. البته تحت شرایطی او عشق و عقل را لازمه پرواز می­دانست اما نه با تعبیر دو بال یکسان برای پرواز. بلکه معتقد به این عبارت شمس تبریزی بود که می­فرماید عقل، آدمی را تا در بارگاه می­برد اما برای ورود به بارگاه می­بایست عقل را یک سو نهاد و با عشق وارد شد. فی­ الواقع پدر در تمام امور زندگی کاملاً از عقل بهره میجست و معتقد بود در کلیه موارد باید تفکر کرد و تصمیمات عقلانی گرفت.”

امروز و در آستانه نودمین سالروز ولادت همایون خرّم، جای شادمانی بسیار است که دیده می­شود راه هنری و اخلاقی او در میان نسل جدید هنرآموزان، مستدام است. حضور چشمگیر کودکان و نوجوانان علاقمند موسیقی در شش دوره  جشنواره و جایزه همایون خرّم (نوای خرّم) شاهدی است بر این مدعا.

پیوند فرهنگی نسل جدید و نسل پیشین هنرمندان اصیل موسیقی، به واسطه ملودی­ها،آهنگ­ها، ترانه­ ها و اشعار همیشه زنده، جاودانگی این میراث معنوی را نوید می­دهد و در این میان، بی ­شک هنر و اخلاق هنرمندان بزرگی چون همایون خرّم، نقش به سزا و موثری در این انتقال میراث فرهنگی به نسل­ های آینده دارد.

به قول حضرت حافظ:

روز اول که سر زلف تو دیدم گفتم

که پریشانی این سلسله را آخر نیست

سر پیوند تو تنها نه دل حافظ راست

کیست آن کش سر پیوند تو در خاطر نیست

سفری عمیق به درون زندگی

یادداشت روزنامه ایران، پانزدهم اردیبهشت نود و نه درباره آهنگ “ژرفا”

Our Vulnerability in coping with new conditions on this planet has taught us that
“Life” needs to be redefined with a deeper look.
“Profundity” is an inner journey into life’s depth.

شرایط این روزهای جهان هستی به ما آموخت که:
زندگی با نگاهی عمیق تر و ژرف، نیازمند بازتعریف است.
“ژرفا” سفری است درونی به اعماق زندگی.
بردیا صدرنوری