بزرگ داشت ناصر فرهنگ فر

طراح گرافیک از این متن به عنوان عنصری از ترکیب بندی برای پر کردن صفحه و ارایه اولیه شکل ظاهری و کلی طرح سفارش گرفته شده استفاده می نماید، تا از نظر گرافیکی نشانگر چگونگی نوع و اندازه فونت و ظاهر متن باشد. معمولا طراحان گرافیک برای صفحه‌آرایی، نخست از متن‌های آزمایشی و بی‌معنی استفاده می‌کنند

حیاط

طراح گرافیک از این متن به عنوان عنصری از ترکیب بندی برای پر کردن صفحه و ارایه اولیه شکل ظاهری و کلی طرح سفارش گرفته شده استفاده می نماید، تا از نظر گرافیکی نشانگر چگونگی نوع و اندازه فونت و ظاهر متن باشد. معمولا طراحان گرافیک برای صفحه‌آرایی، نخست از متن‌های آزمایشی و بی‌معنی استفاده می‌کنند تا صرفا به مشتری یا صاحب کار خود نشان دهند که صفحه طراحی یا صفحه بندی شده بعد از اینکه متن در آن قرار گیرد

استخر

طراح گرافیک از این متن به عنوان عنصری از ترکیب بندی برای پر کردن صفحه و ارایه اولیه شکل ظاهری و کلی طرح سفارش گرفته شده استفاده می نماید، تا از نظر گرافیکی نشانگر چگونگی نوع و اندازه فونت و ظاهر متن باشد. معمولا طراحان گرافیک برای صفحه‌آرایی، نخست از متن‌های آزمایشی و بی‌معنی استفاده می‌کنند تا صرفا به مشتری یا صاحب کار خود نشان دهند که صفحه طراحی یا صفحه بندی شده بعد از اینکه متن در آن قرار گیرد چگونه به نظر می‌رسد و قلم‌ها و اندازه‌بندی‌ها چگونه در نظر گرفته شده‌است. از آنجایی که طراحان عموما نویسنده متن نیستند و وظیفه رعایت حق تکثیر متون را ندارند

کتاب مصور «آسمان از نگاه آسمان» منتشر شد

به گزارش روابط عمومی موسسه فرهنگی هنری «رادنواندیش»، کتاب مصور«آسمان از نگاه آسمان» مشتمل بر عکس های آسمان صدرنوری هنرمند نوجوان 16 ساله عرصه عکاسی در دسترس مخاطبان قرار گرفت.

آسمان صدرنوری طی یادداشتی درباره این کتاب مصور توضیح داده است:

« سلام – جایی نوشته ای خواندم از عکاس بزرگ استرالیایی دستین اسپارکس که گفته بود:«عکاسی داستانی است که من نمی­توانم آن را در قالب کلمات بیان کنم …» زمانی که این جمله را خواندم دقیقا حس کردم چیزی را بیان کرده­است که مدت­ها در دل من بوده و نمی­توانستم بیانش کنم.

من هیچ وقت کلاس عکاسی نرفتم و تمامي عکس­هایی که گرفته­ام به صورت حسی و تجربی بوده­ است. همیشه هنر را دوست داشته و ­دارم و حس می­کنم تنها چيزی كه هميشه همراهم است، هنرهایی است که با آن­ها آشنایی دارم و آن­ها را به عنوان دوستان واقعی و همیشگی­ ام، معرفی می کنم. عکاسی هم جزو یکی از این دوست­های من است.

کتاب «آسمان از نگاه آسمان» بخشي از عکس های من از نگاهم به آسمان است. گزیده­ای از عکس­هایی است که از آسمان لایتنهای برخی شهرهای ایران و اروپا و با استفاده از گوشی موبایلم طی سال­های 1397 و 1398 (2018-2020) گرفته­ام. بیشتر عکس­ها از آسمان شهر رن در ایالت بریتانی (BRETAGNE) کشور فرانسه گرفته شده­ است. همچنین عکس­هایی از آسمان شهرهای سن ملو و سن میشل از شهرهای نزدیک شهر رن فرانسه و شهرهای پاریس، مونیخ، فرانکفورت، بارسلون و نیز از آسمان شهرهای ایران مانند تهران، رشت نیز ارائه شده­ است.

بايد بگويم آسمان برای من یک الگوی زندگی است که نمی­توانم به طور دقیق حسم را در برابر خلقت به این بزرگی در قالب یک تا چند کلمه بیان کنم. از ديد من، آسمان يكی از بزرگترين خلقت­های خداوند است و خدا آن را برای ما گذاشته است تا از آن پي ببريم كه ما هم در زندگی­مان مي­توانيم كمی مثل آسمان وسعت نظر داشته و گشاده­ دست باشيم.

از نظر من، آسمان هم مثل ما آدم ها حس دارد اما تنوع حس­هايش بيشتر از ما انسان­هاست و هيچ كدام از حس­هايش شبيه به هم نيست. من سعی كردم تا جايي كه در تواناييم بوده از حال و احساسات آسمان در زمان­ها و مکان­های مختلف به قولي ثبت حال كنم. اميدوارم كه همه ما انسان­ها بتوانيم روزی مثل آسمان؛ سقف مشتركمان؛ بزرگ باشيم … اين كتاب را تقديم می­كنم به همه شما دوست­داران هنر»

من آسمان صدرنوری هستم

ین هنرمند در توضیح پیشینه فعالیت های فرهنگی هنری خود نیز گفته است: « من آسمان صدرنوری هستم. در بیست و هفتمین روز از بهمن ماه سال ١٣٨٢ (16 فوریه 2004) در خانواده­ای هنرمند و هنردوست به دنیا آمدم. از همان کودکی، علاقه­ بسیار زیادی به سازهاي ویولن و تمبک داشتم. دوره­ کلاس­های ارف را با حمایت بی دريغ خانواده­ام در آموزشگاه موسیقی نظر پشت سر گذاشتم. ۷ ساله بودم که نزد سرکار خانم گوهرناز مسائلی به مدت شش سال تمبک را آموختم. از هشت سالگی و به مدت سه سال ویولن کلاسیک را در کلاس­های اساتید علی جعفری پویان، نیلوفر محبی و آوا شادمانی فرا گرفتم.

مي توانم بگويم آغاز فراگیری ویولن به سبک ایرانی، دوره تاثيرگذاري براي من در دنیای موسیقی رقم زد و بسیار خشنودم که این افتخار نصیبم شد تا از آغاز نوجوانی و از سن سیزده سالگی تا هم اکنون، با علاقه و اشتیاق فراوان، ويولن به سبك ايراني را زیر نظر استاد بسيار عزیزم جناب آقای علیرضا چراغچی فرا بگیرم. همچنین همواره به نقاشی، طراحی، نواختن پیانو و البته عکاسی علاقمند بوده­ام؛ تا آنجا که هر یک از آن­ها را به صورت تجربی تمرین کردم و همواره سعی بر این داشتم که علاقه­ و مهارتم را در این هنرها پرورش بدهم. اکنون زمان مناسبی است كه از صمیم قلب از حمایت­ها و مهربانی­ها و همراهي همیشگی خداوند بزرگ، خانواده عزیزم و دوستانی که همیشه مشوقم بوده­اند و به ويژه موسسه فرهنگي و هنري رادنوانديش تشکر کنم .»

پرهام عرب عکاس و گرافیست نیز درباره این کتاب توضیح داده است: « کتاب «آسمان از نگاه آسمان» مجموعه­ای از عکاسی­های آسمان صدرنوری از آسمان زیبا و پر از رنگ­ها و اشکال متفاوت بالای سرمان است. این دختر نوجوان تلاش نموده تا با تلفن همراه تنوع احساسی، شکلی و رنگارنگی آسمان را در زمان و مکان مختلف به ثبت برساند. او با علاقه خاص خود به عکاسی و همچنین پیشینه هنری­اش در موسیقی و نقاشی، توانسته است ریتم، هارمونی، ترکیب­بندی و احساسات موجود در عناصر تشکیل ­دهنده آسمان را به تصویر بکشد و در اختیار علاقمندان قرار دهد. شما هم شاید به این موضوع فکر کرده باشید که اگر آسمان آبی یا ابری، وسعت نداشت و فضایی بسته و محدود بود یا همیشه رنگ و شکل ثابتی می­داشت، به چه میزان می­توانست در انسان­ها احساس یکنواختی و روزمرگی ایجاد کند.

هر لحظه تابلوی نقاشی جدید و منحصر به فردی خلق میکند

آسمان را می­توان تابلوی نقاشی آفریدگار یکتا و هنرمند بی همتا دانست که گویی نقاشی خلاق و زبردست، هر لحظه تابلوی نقاشی جدید و منحصر به فردی خلق میکند و زیبایی و احساس آن را بی منت و بدون مزد با انسان­ها و سایر موجودات به اشتراک می­گذارد.

در این میان چه زیباست افرادی که به این تابلوهای نقاشی توجه می­نمایند و بدان، با تفکر و از منظر هنری می­نگرند و تلاش می­کنند حتی با کمترین امکانات و ابزار به ثبت و دیده شدن این همه زیبایی بپردازند و چشم انسان­هایی که به آن عادت کرده­اند و یا حتی بدان توجه ندارند به روی این همه زیبایی بگشایند. هنر عکاس نوجوان ما از این منظر بسیار با ارزش است.»

کتاب مصور«آسمان از نگاه آسمان» که توضیحات مولف، طراح هنری و آثار منتشر شده در آن با ترجمه نسیم لطف نژاد مقیمی به انگلیسی نیز برگردانده شده ، با هنرمندی آسمان صدرنوری، طراحی گرافیک و نظارت چاپ پرهام عرب در تیراژ 500 نسخه توسط موسسه فرهنگی هنری «راد نو اندیش» در اختیار مخاطبان قرار گرفته است.

این اثر طی روزهای پیش رو به دلیل رعایت موازین بهداشتی و پیشگیرانه در جهت مقابله با شیوع ویروس «کرونا» برای آن دسته از مخاطبانی که مایل به خرید اثر هستند بدون دریافت وجه نقد هزینه پیک از سوی موسسه «رادنواندیش» به آدرس مورد نظر ارسال می شود.

علاقه مندان برای تهیه این کتاب می توانند جهت سفارش به شماره تلفن 88528147 موسسه فرهنگی «رادنو اندیش» تماس بگیرند.

آلبوم «دورها آوایی ست» منتشر شد

به گزارش روابط عمومی موسسه فرهنگی هنری «رادنواندیش»، آلبوم موسیقی «دورها آوایی ست…» بر اساس بداهه نوازی پیانو بردیا صدرنوری و نوازندگی دودوک صادق چراغی مشتمل بر 11 آهنگ موسیقایی در دسترس مخاطبان قرار گرفت.

آلبوم موسیقی «دورها آوایی ست…» بر اساس بداهه نوازی پیانو بردیا صدرنوری و نوازندگی دودوک صادق چراغی مشتمل بر 11 آهنگ موسیقایی توسط موسسه «فرهنگی هنری رادنواندیش» با مجوز دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به شماره 1398- 5656 در بازار محصولات موسیقایی وارد شد.  این اثر شامل 11 آهنگ با نام «نوا– (از نوای 1 تا  نوای 5)» و «دشتی – (ازدشتی 1 تا دشتی 6)» است.

ضبط، میکس و مسترینگ آلبوم «دورها آوایی ست …» که با حمایت بابک صدرنوری منتشر شده توسط امید نیک بین در استودیو «شهرصدای پارسیان» به مدیریت آیدین الفت انجام گرفته است. ضمن اینکه ناصرایزدی مدیر موسیقی، مریم فراهانی مدیر اجرایی، پرهام عرب مدیرطراحی و تبلیغات، مهرناز کرمی مشاور هنری، حسین حاجی بابایی و دلارام ارزی گروه عکس  سایر عوامل اجرایی اثر را تشکیل می دهند.

صادق چراغی یکی از نوازندگان آلبوم «دورها آوایی ست…» درباره این اثر توضیح داده است: «دورها آوایی ست … (نام آلبوم برگرفته از اشعار سهراب سپهری است)»  بداهه نوازی دودوک و پیانو است؛ دو ساز که میان همه ناسازگاری های امروز جهان، از دو فرهنگ گوناگون با یکدیگر همراه و همراز شدند. پیانو، که بیشتر شناخته شده است و دودوک یا بالابان و نرمه نای که کمتر شناسانده شده و بیشتر سازی بومی است. اقوام ترک و بسیاری از کردها در ایران آن را با نام «بالابان» می شناسند و در بخش هایی از کردستان آن را «نرمه نای» می خوانند.

از دیدگاه من نرمه نامی برازنده و واژه ای بی کم و کاست پارسی و یگانه برای این ساز کهن است. این ساز در بیشتر فرهنگ ها، ساختاری بسیار ساده دارد. هرچند در فرهنگ مردمانی که مجال درنگ بیشتر داشته اند، پیشرفت های بسیار داشته است. مانند بسیاری از سازهای نخستین، میان سرزمین های گوناگون، سازی مشترک است و در فرهنگ های گوناگون دست به دست شده و از خانواده هموند و مشترک به شمار می آید. ترک های ترکیه آن را با نام «می» می شناسند. در ارمنستان «دودوک»، در چین «گوانزی» و در کره «پیری» و…

در دنیای موسیقایی امروز به پشتوانه آثار خوبی که برای این ساز نگاشته و اجراشده، آشکار است که بایستی این ساز را دارای تواناییهایی درخور بدانیم. بهویژه به پشتوانه فرهنگ موسیقایی پربار هنرمندان توانای ارمنی، آذری، ترکی، کردی و یا هنرمندان شرق دور آسیا. هنرمندان بسیاری در سرزمین ارمنستان با کوششهای دنبالهدار خود دستاویزی شدهاند تا آوازه این ساز در سرزمینهای دیگر طنینانداز شود و با پرکاری و پیگیری آنان، این ساز بیشتر بهعنوان سازی با خواستگاه ارمنستان شناختهشده است. بااینهمه، هنرمندان بسیاری در کشورهای دیگر چون ترکیه، آذربایجان و چین نیز دراینباره خوش درخشیدهاند. کاربرد این ساز در پهنه گستردهای از ایران نیز فراگیر است و هماکنون در جغرافیای ایران، خنیاگران و نوازندههای بسیاری در اجرای موسیقیهای بومی سامان خود، آن را به کار میگیرند و در جایجای میهن گرانمایهمان، این ساز با کوشش شایسته نوازندگان هنرمند بومی در آئینها و جشنها، کاربرد فراوان دارد.

نوازنده پیانوی این اثر- بردیا صدرنوری

وازنده پیانوی این اثر- بردیا صدرنوری- بیشتر دلبسته موسیقی دستگاهی و کلاسیک ایرانی و نیز موسیقی اقوام ایرانی است. در گفتگوها و برخی همنواییها دانستم که بایستی با حال و هوایی آنچنانکه خواسته اوست با او همراه باشم؛ وگرنه، بیگمان این ساز میتواند در زمینههای دیگر نیز نمود داشته باشد.

پس از چندی همنوایی، دستگاه نوا و آواز دشتی برگزیده شدند تا در فضای پراحساس آنها به شیوه بداهه به گشتوگذار در دنیای موسیقی بپردازیم. هر نغمه و نوایی که از یک ساز برمیآمد بر دیگری اثرگذار بود. گاه به «دشتهایی چه فراخ میرسید» و گاه به «کوههایی چه بلند». گوشهها و نغمههای نوا و دشتی هر بار که نواخته میشدند آرایهای دیگر به خود میگرفتند. بیگمان پیجوییای بود زیبا و دلپذیر. «پی چیزی میگشتیم/ پی خوابی شاید/ پی نوری، ریگی، لبخندی». دلمان میخواست موسیقی ما شادتر میبود چراکه میدانستیم اینجا «طفلی به نام شادی، دیری است گمشده است(از اشعار استاد شفیعی کدکنی)».

بااینهمه رخدادهای پیدرپی این روزگار نمیگذاشت که نواها چالاک و شاد باشند. هر دو نگران هم بودیم که «نکند اندوهی، سر رسد از پس کوه». دو اردیبهشتی بودیم که اندوه خواسته ما نبود. در تراز توانایی خود، در میانه بده بستان سازها، در جستجوی آواهایی بودیم دور از اندوه و بااینهمه آرزویمان موسیقیای بود که شنوندگان ما را با درنگ و اندیشه همراه گرداند. اگر هم اندکی رسیده باشیم برایمان مایه خرسندی است. میخواستیم دوستداران اینگونه موسیقیها را نیز همراه خود کنیم چراکه تردید نداشتیم «دورها آواییست» که ما را میخواند.»

صادق چراغی از جمله هنرمندان و پژوهشگرانی است که فعالیت خود را در حوزه موسیقی اصیل ایرانی آغاز کرد. او  فراگیری دوره های آموزشی ساز نی را نزد محمد علی کیانی نژاد طی نموده و ردیف موسیقی را به واسطه ساز نی نزد همین استاد گذرانید. البته مهارت چراغی در نوازندگی ساز نی مقدمه ای بود تا با بهره گرفتن از استادان نواحی ایران چون شیرمحمد اسپندار و دیگران تجربیات خود را در نواختن سازهای بادی سرنا، کرنا ، دونلی ، لبک و بالابان بیازماید. وی پس از اجرای چند برنامه مختلف در کنسرت ها و آلبوم های متعدد در حوزه پژوهش نیز فعالیت های خود را آغاز و عمده توجهات خود را در عرصه موسیقی مناطق مختلف ایران متمرکز کرد. در سالهای اخیر بیشتر وقت وی صرف شناخت و مطالعه تطبیقی موسیقی و آثار ارکسترال گروه سازهای ملی کشورهای آسیائی و اروپای شرقی شده؛ که حاصل آن اندیشیدن به توانائیهای بالقوه سازهای مناطق ایران و سودای تولید آثار ارکسترال با این سازهاست.

صادق چراغی غیر از فعالیت های متعددی که در عرصه نوازندگی و پژوهش داشته در حوزه آهنگسازی فیلم ، سریال و تئاتر نیز کارهایی را انجام داده که از آن جمله می توان به موسیقی سریال« تفنگ سرپر» به کارگردانی امرالله احمدجو، ،تنظیم و ضبط قطعات مختلف بر اساس موسیقی مناطق ایران برای برنامه های مختلف سازمان صدا و سیما ، موسیقی نمایش «شیخ صنعان»، ساخت مجموعه ای بر اساس اشعار فردوسی، موسیقی نمایش «بانوی خیال» و تعدادی دیگر اشاره کرد.

بردیا صدرنوری دیگر نوازنده این اثر هم از جمله هنرمندانی است که فراگیری پیانو را از 10 سالگی با سبک کلاسیک، نزد استاد فهیم ممتازی آغاز کرد. او بعدها  به سبک نوازندگی موسیقی ایرانی روی آورد و در این راه از آموزش‌های کیومرث پارسای بهره برد. وی از سال 66 تاکنون کنسرت‌های متعددی را به صورت تک‌نوازی، گروه‌نوازی و هم‌نوازی در همکاری با گروههای موسیقی «خنیا» به سرپرستی پری ملکی، ارکستر «مهر» به سرپرستی  ناصر ایزدی و گروه «سیمرغ» به سرپرستی افشین قرشی اجرا کرده است. وی همچنین سرپرستی گروه موسیقی «مهرآور» را نیز برعهده دارد.

کتاب

کتاب «طرح جامع موسیقی کشور» و آلبوم‌های موسیقی «زندگی جاریست»، «آوای زندگی» و «خاطره‌ها»، «نیایش»، «عاشقانه در باران» و چندین تک آهنگ از جمله آثاری است که تاکنون از بردیا صدرنوری منتشر شده است.  این هنرمند همچنین در آلبوم موسیقی «بهانه ی تو» به آهنگسازی ناصر ایزدی به همنوازی پیانو با آواز ا مهدی فلاح پرداخته است. ضمن اینکه مدیریت جشنواره و جایزه موسیقی استاد همایون خرّم  (نوای خرّم) ازجمله فعالیت های این هنرمند طی سال های اخیر بوده است.

آلبوم موسیقی «دورها آوایی ست…» با هنرمندی بردیا صدرنوری و صادق چراغی طی روزهای پیش رو به دلیل رعایت موازین بهداشتی و پیشگیرانه در جهت مقابله با شیوع ویروس «کرونا» برای آن دسته از شنوندگانی که مایل به خرید اثر به صورت فیزیکی هستند بدون دریافت وجه نقد از سوی موسسه «رادنواندیش» به آدرس مورد نظر مخاطبان ارسال می شود، این در حالی است که دانلود اینترنتی و فروش دیجیتالی اثرنیز  از طریق سامانه «بیپ تیونز» برای علاقه مندان امکان پذیر است.

علاقه مندان برای تهیه این آلبوم می توانند جهت سفارش به شماره تلفن 88528147 موسسه فرهنگی «رادنو اندیش»تماس بگیرند.

طراح گرافیک از این متن به عنوان عنصری از ترکیب بندی برای پر کردن صفحه و ارایه اولیه شکل ظاهری و کلی طرح سفارش گرفته شده استفاده می نماید، تا از نظر گرافیکی نشانگر چگونگی نوع و اندازه فونت و ظاهر متن باشد. معمولا طراحان گرافیک برای صفحه‌آرایی، نخست از متن‌های آزمایشی و بی‌معنی استفاده می‌کنند تا صرفا به مشتری یا صاحب کار خود نشان دهند که صفحه طراحی یا صفحه بندی شده بعد از اینکه متن در آن قرار گیرد چگونه به نظر می‌رسد و قلم‌ها و اندازه‌بندی‌ها چگونه در نظر گرفته شده‌است. از آنجایی که طراحان عموما نویسنده متن نیستند و وظیفه رعایت حق تکثیر متون را ندارند